Blog ziekte van Lyme (deel 3)

Die nacht heb ik niet kunnen slapen en heb ik lopen ijsberen door het huis van de pijn aan mijn schouder. Ongekend die pijn, ik kon niet zitten, liggen, staan, ik kon niets. Ik had geen pijnstillers in huis en ben dus helemaal door de pijn heen gegaan. De hele nacht heen en weer gelopen, wat een ellende! De volgende morgen heb ik direct mijn therapeut gebeld en zij verzocht mij om paracetamol in te nemen en nog niet te starten met de sterkere kuur tegen lyme. Dat zou teveel zijn. Ik heb paracetamol gehaald en omdat ik dat anders nooit slik heeft het me heel goed geholpen. Heb gelijk 1000 mg ingenomen en toen kon ik eindelijk rustig en voorzichtig gaan liggen en heb ik wat kunnen slapen.
Ik heb een afspraak met mijn nieuwe dokter (integraal arts) gemaakt en hij verwees me door naar een fysiotherapeut. Deze fysio bleek een gouden kerel, hij heeft mij tijdens het proces heel liefdevol geholpen. Toen ik voor het eerst bij hem aankwam en vertelde dat ik lyme had, gaf hij me direct het telefoonnummer van zijn oude buurvrouw. Hij verzekerde me dat hij alleen haar vertrouwd als het over lyme gaat. Maar toch heb ik het briefje even bewaard omdat ik nog moest beginnen met de sterkere homeopathische kuur van mijn andere therapeut.

Eigenlijk begon op dit moment de diepere dalen in het proces en werd me het pas echt (pijnlijk) duidelijk dat de lyme nog altijd aanwezig was in mijn systeem. De ontsteking in mijn schouder duurde 2 weken en ik kon een tijd lang mijn arm niet bewegen. Hij hing stijf langs mijn lichaam en daardoor kon ik mezelf niet aan-en uitkleden, koken, auto rijden etc. Nu moest ik om hulp gaan vragen en dat vond ik niet zo makkelijk.
Na deze ontsteking volgde nieuwe ontstekingen die steeds op een ander plek in mijn lichaam tevoorschijn kwamen. Als ik in de avond ging slapen met een ontsteking in mijn arm, dan kon het zo zijn dat ik in de nacht wakker werd en dat de pijn in mijn arm weg was en verplaatst was naar mijn knie. Een bizarre gewaarwording. Bij mij zat de lyme in de gewrichten en veroorzaakte daar heftige en pijnlijke ontstekingen. Vooral mijn nek, schouders, ellenbogen, liezen, knieën, vingers en tenen zijn aan de beurt geweest. Inmiddels was ik met de sterkere homeopathische kuur begonnen maar ik kon nog niet merken dat het iets deed. Mijn situatie werd eigenlijk alleen maar erger, maar toch vertrouwde ik op die kuur. Of tenminste, dat wilde ik waarschijnlijk heel erg graag.
De pijn en ontstekingen waren een aanslag op mijn lichaam. Mijn lichaam was dan ook heel moe en op een gegeven moment voelde ik dat mijn benen me binnenkort niet meer zouden kunnen dragen. Het zou teveel worden…en dat was heel confronterend.
Ik pakte alles aan wat maar kon helpen en heb o.a. een bad aangeschaft. Zo’n klein zitbad en daar nam ik regelmatig voor het slapen gaan een heel heet bad. Soms met keltisch zeezout en soms met appelazijn. Je wekt er koorts mee op en daardoor heb ik veel gezweet in de nacht en dat was heel goed. Toxines werden hierdoor namelijk uitgezweet.

In december merkte ik nog steeds geen verschil van de kuur en toen heb ik het briefje erbij gepakt en contact opgenomen met de oude buurvrouw van mijn fysio. Zij had een wachttijd van een maand dus ik heb de afspraak voor januari gemaakt. In de tussentijd ben ik begonnen met het innemen van een hoge dosis Monolaurinezuur (dat zit in kokosolie). Deze tip stond op haar website. Hiervan zijn ook capsules en die heb ik besteld. Anders zou ik echt een hele berg kokosolie per dag moeten innemen. Dat wilde ik niet, is ook niet te doen, maar los hiervan wilde ik graag mijn goede band met kokosolie behouden. In het begin nam ik 3 capsules per dag. Ik las op de site dat Monolaurinezuur ervoor zorgt dat bacteriën zich niet verder kunnen uitbreiden, dus dat was alvast een strak plan. Verder iedere dag in mijn ontbijt een flinke schep rauwe kokosolie en ook door het avondeten.
Ik nam veel zweetbaden en iedere dag kokosolie en dat heeft erg geholpen in het proces. Daarnaast nam ik ook tincturen als Kaardebol, Burbur en Zwarte Bes (goed tegen ontstekingen). En niet te vergeten, heel belangrijk; iedere dag ontgiften! Noodzakelijk om alle toxines uit je lichaam te voeren. Mag echt niet worden overgeslagen want als de dode bacterieresten in je lichaam blijven zweven dan wordt je daar ook ziek van.

In januari was de afspraak met mijn nieuwe therapeut. Toen ik bij haar aankwam was ik nog aan het herstellen van een ontsteking in mijn knie en lopen ging nog niet zo goed. Ze kon me vertellen dat de borrelia bacterie bijna overal in mijn systeem zat en ze kon ook aangeven waar de grotere nesten zaten. Ze kon precies de plekken aanwijzen waar ik ontstekingen heb gehad. Eigenlijk waren we heel snel klaar, ze was zeer to the point en verder geen poepelegein. Ik kreeg draadjes mee die de tegenfrequentie van de borrelia bevatten en die moest ik de komende weken dragen, 24/7. 1 draadje per keer en ik rolde deze op en vouwde het in een stukje papieren zakdoek. Daarna deed ik het in mijn beha en in de nacht in de broekzak van mijn pyjama. Ook moest ik doorgaan met de Monolaurinezuur en de Kaardeboltinctuur (deze bleek erg goed bij mij te werken).
Ik had de kuur van mijn vorige therapeut ook meegenomen naar de afspraak en vroeg of ze die kon ze testen. Zoals ik al vermoedde bleek dat de korrels tegen lyme niets voor mij deden. De andere korrels die ik had gekregen (niet voor lyme) werkten uitstekend. De borrelia heeft dus al die tijd vrij spel gehad om zich verder te verspreiden en te nestelen, vandaar de ontstekingen.

Vanaf de dag dat ik bij deze nieuwe therapeut geweest ben, heb ik geen ontsteking meer gehad. Na 5 weken had ik een nieuwe afspraak en toen vertelde ze me dat 50% van de lyme al uit mijn systeem was. Dat kon ik duidelijk merken gezien mijn verhoogde energiepeil en het uitblijven van ontstekingen. Weer kreeg ik een set draadjes mee en de volgende afspraak was in april. In de tussentijd begon ik weer met dansen en kon ik steeds meer dingen doen die ik voor deze tijd ook kon. Hoe fijn zeg en wat een opluchting! In juni had ik nog een afspraak en toen kreeg ik officieel te horen dat ik lymevrij was. Dit keer wist ik zelf ook zeker dat het zo was, want mijn eigen lichaam is een graadmeter geworden. Ik ben supergevoelig geworden en weet het precies wanneer er iets onzuivers in mijn systeem aanwezig is. Ik voelde me weer kiplekker en de kwaliteit van leven was weer terug. Eindelijk was deze ellende voorbij!

Een tijdje later zijn er nog wel een aantal co-infecties naar boven gekomen. Ik bleek nog meerdere infecties te hebben alleen die hebben onder de borrelia gesluimerd. Toen de borrelia (de ergste) geëlimineerd was, kreeg een andere infectie de ruimte. De symptomen leken precies op die van lyme, alleen iets minder pijnlijk. Ik schrok natuurlijk en was even bang dat de lyme weer terug was. En natuurlijk was mijn therapeut met vakantie toen dit gebeurde…dus belde ik met mijn fysiotherapeut. Via hem kwam ik in contact met een collega van mijn huidige therapeut en ben toen naar haar gegaan. Ze stelde me gerust en gaf aan dat het waarschijnlijk om een co-infectie ging. Iets wat vaker voorkomt na lyme. En inderdaad, het bleek om een co-infectie te gaan en heb daarvoor ook draadjes gekregen. Daarna ben ik nog 2x voor een co-infectie behandeld, allemaal met positief resultaat.

Inmiddels ben ik ruim een jaar verder en heb ik tot op de dag van vandaag nergens meer last van gehad. Uit voorzorg laat ik mezelf ongeveer 2x per jaar checken want het is natuurlijk niet uitgesloten dat ik geen nieuwe infectie meer zal oplopen. Dat gevaar is er altijd, maar ik ben er niet meer bang voor. Dat is het positieve wat deze ervaring mij heeft gebracht, ik ben niet meer bang.
Bij mij heeft de ziekte uiteindelijk niet zo heel lang geduurd, maar het was wel heftig. Ik ben erg blij en dankbaar dat ik uiteindelijk helemaal ben genezen. Dat hoor je niet vaak en de nadruk ligt er vooral op dat er een epidemie gaande is waarvoor nog geen oplossing gevonden is. In mijn ogen gaat dit vooral op in het reguliere (medische) circuit. Daar blijft het steken bij Antibiotica en dat kan (mogelijk) helpen als je het tijdig na je tekenbeet inneemt. Dit is een keuze die je zelf moet maken en ik heb ervoor gekozen om het niet te doen. Mijn intuitie gaf aan geen Antibiotica te nemen en blijkbaar heeft iets in mij dit hele proces op deze manier willen ervaren. Ik heb daar zeker geen spijt van want nu kan ik uit eigen ervaring vertellen dat er wel een oplossing bestaat en dat deze te vinden is in het alternatieve/natuurlijke circuit.

Ik sta ervoor open om mijn ervaring te delen met mensen die zelf lyme hebben (gehad) en op zoektocht naar genezing zijn. Het is fijn om je verhaal te kunnen delen en ervaringen uit te wisselen. En voor degenen die ervoor open staan; ik kan je in contact brengen met de therapeuten die mij genezen/geholpen hebben.

Heel veel sterkte voor als je lyme hebt! En ook sterkte voor degenen die het van dichtbij meemaken als iemand in de directe omgeving de ziekte heeft.

Lees hier deel 1
Lees hier deel 2

Advertenties